అందం

అందం.....

ఈ ప్రపంచంలో ప్రతి జీవికీ అందం అనేది సహజంగా వచ్చేస్తుంది.... ఈ రంగులను, ఈ రంగు రంగులతో కూడిన అందమైన పూలను, పళ్లను, పక్షులను, వాటినన్నిటినీ తనలో ఇముడ్చుకున్న ఈ ప్రకృతిని ఎవరు సృష్టించారో తెలీదు.. 

కొందరు భగవంతుడంతారు.. కొందరు ప్రకృతే సృష్టించింది అంటారు..

కానీ ఈ ప్రకృతిలో జీవ రాసులన్నిటిలోనో ఉన్న ఒకే ఒక్క తేడా ఆడ మగ...

మనము ఎన్ని తేడాలు ఏర్పరుచుకున్నప్పటికీ..  దేవుడు సృష్టించిన తేడా ఇదేనేమో... ( నాకు ఇంతకన్న తేడాలు ఏమున్నాయో తెలీదు మరి)

ఈ అందం అనే ఆలోచన మనిషికి వచ్చిందేనేమో.. లేకపోతే ఈ ఒక్క చిన్న విషయాన్ని గురించి ఆలోచిస్తూ ఎంతో మంది ఆత్మ విశ్వాసాన్ని కోల్పోతున్నారు.. ఎందరో తాము అందంగా లేమని పక్క వారితో పోల్చుకుని  భాదలు పడుతున్నారు..  మరి కొందరు అందాన్ని ఇనుమడించుకోవాలని తాము సంపాదించిన దానిని అంతా బ్యూటీ పార్లర్లకు సమర్పించు కుంటున్నారు....

మగ వారి సంగతి ఏమో గానీ ఆడవాళ్ళు మాత్రం అందం అనే విషయానికి అధిక ప్రాముఖ్యతని ఇస్తున్నారు...

అందుకేనేమో ఆడవాళ్ళ మీద వారి అందం మీద, వారు తయారు అవడానికి పట్టే సమయం మీద అనేక రకాల జోకులు పుట్టుకొచ్చాయి.

నిజానికి ఆడవాళ్ళు అందంగా ఉండరని ఎండలో కాసేపు పనిచేస్తే వారి అందం తరిగిపోతుందని అనేక మంది చెబుతుంటారు. 

అది నిజమే ననడానికి కొన్ని ఆధారాలు కూడా లేకపోలేదు. సృష్టిలో అందం అని చెప్పుకునే లక్షణాలన్నీ మగజాతికే ఉన్నాయి. ఉదాహరణకి మగ కోయిలే పాడుతుంది, మగ నెమలే పురి విప్పి నాట్యం చేస్తుంది, మగ సింహానికే జూలు ఉంటుంది, ఇలా చాలా ఉదాహరణలు ఉన్నాయి. 

        

కానీ మగ జాతికి అంత అందం ఎక్కడ నుంచి వచ్చిందంటారా??!!

అవన్నీ ఆడవారి రక్తమాంసాలతో తయారైన దేహాలు కదండీ.. అందుకే అంత అందం..

ఆడవారి అందం అంతా దేవుడు మగవారికి ఇచ్చేసి ఆడవారికి ’ మాతృత్వం’ అనే అందాన్ని ప్రసాదించాడు. దీనికి సంబంధించి ఒక కధ కూడా ఉందండీ.. ఒక సారి దేవుడు ఆడవాళ్లని అడిగాడట.. మీకు అందం కావాలా మాతృత్వం( తల్లి ప్రేమ ) కావాలా అని?! ఆడవాళ్ళు మాతృత్వం కావాలని కోరుకున్నారట. అంచేత ఆడవాళ్ళు తాము అందంగా లేమని బాధపడనక్కరలేదు, కృత్రిమ అందం కోసం తాపత్రయపడనక్కరలేదు.. ఎందుకంటే ఆడవారికి మాతృత్వమే ఎన్నటికీ తరగని అద్భుతమైన అందం.

 ఈ సోది అంతా ఎందుకు అంటారా?! నా చుట్టు ప్రక్కల అనేక మంది ఆడవాళ్ళు తాము అందంగా ఉండమని అనేకరకాల పయత్నాలు చేయడం చూసాను. ఒకళ్ళైతే ఫ్లాస్టిక్ సర్జరీ వరకూ వెళ్ళారు. ఇవన్నీ చూశాక నిజంగా అందానికి జీవితంలో అంత ప్రాధాన్యం ఉందా అనిపించింది. తల్లి ఇచ్చే పాలల్లో పిల్లలని అంత అందంగా మార్చే గుణమున్నదా అనిపించింది. అందం కన్నా మధురమైన మాతృత్వం ఆడవాళ్లకు వరంగా ఉండగా బాహ్య సౌందర్యం కోసం ప్రాకులాడటం మంచిది కాదేమో అనిపించింది.బాహ్య సౌందర్యం కన్నా అంతఃసౌందర్యం గొప్పది కదా...  నా అభిప్రాయాలు మీతో పంచుకోవాలని ఇలా రాసున్నాను. ఎవరి మనోభావాలయినా దెబ్బతిని ఉంటే మన్నించమని కోరుకుంటున్నాను.

వివాహ చిహ్నములు-ప్రాముఖ్యత

వివాహ చిహ్నములు-ప్రాముఖ్యత:

                             శరీరము మనుగడకు ఆత్మ ఎంత అవసరమో, ఆత్మ మనుగడకు శరీరము అంతే అవసరము. ఈ విశ్వం లోని చరాచర సృష్టి అంతా  స్త్రీ పురుష ప్రకృతులుగా రూపు దాల్చి జీవిస్తోంది. విడివిడిగా జన్మించి కలిసి మనుగడ సాగిస్తోంది. ఎక్కడో మహా యోగులైన పురుషులను మినహాయిస్తే స్త్రీ, పురుషులు ఇద్దరూ ఒకరు లేకుండా ఇంకొకరు పరిపూర్ణ వంతులు కాలేరు. అందుకే ఆ ఇద్దరినీ కలిపి సంపూర్ణవంతులు అవ్వడం కోసం వారి బంధాన్ని పరిపూర్ణ బంధంగా మార్చే ధర్మకార్యం “వివాహము”.  ఈ వివాహము అనే కార్యము ఇద్దరు వ్యక్తులనే కాకుండా రెండు కుటుంబాలను కూడా కలుపుతుంది. స్త్రీ పురుషుల  ఇద్దరి జీవితాలలోనూ భౌతికముగా, అంతర్ముఖంగా అనేక మార్పులను తీసుకు వస్తుంది.

                             బయట నుంచి  చూస్తే వివాహం, వైవాహిక బంధం పురుషునిలో కన్నా స్త్రీలోనే ఎక్కువ మార్పులను తీసుకొస్తుంది. వస్త్రధారణ,అలంకరణలో అనేక ప్రత్యేకమైన మార్పులకు లోనౌతుంది. అనేక పరిధులు, పరిమితులు ఏర్పడతాయి. ఇదంతా స్త్రీలకు మాత్రమే మారుతుంది. వివాహమైన పురుషునిలో సాధారణంగా ఎటువంటి మార్పు కంటికి కనబడదు. కానీ వివాహమైన స్త్రీకి మాత్రం అనేక ఆభరణాలు వైవాహిక చిహ్నాలుగా చేరి ఆమె వివాహవతి అన్న విషయాన్ని ప్రపంచానికి  తెలియచేస్తాయి.ఇక్కడ ప్రపంచానికి తెలియ జేస్తాయి అంటే పురుష ప్రపంచానికి తెలియజేస్తాయి అనే.. వీటన్నిటివలనా ఆ స్త్రీ సుమంగళి అనీ, సౌభాగ్యవతి అనీ , పరస్త్రీ అని వ్యవహరించబడుతుంది.

            ప్రకృతిలో స్త్రీ పురుషులు ఇద్దరూ సమానులు అయినప్పుడు ఈ వివాహ చిహ్నాలను స్త్రీలు మాత్రమే ధరించడం లోని అంతరార్ధం స్త్రీ స్వేచ్చను హరించడం కాదా? స్త్రీని తొక్కివేయడం కాదా? ఇది అతి సున్నితమైన, అతి ముఖ్యమైన, అత్యంత ఆసక్తికరమైన విషయం. వివాహ చిహ్నాలను ధరించడం ఒక్క హైందవ మతంలోనే కాదు, ప్రపంచంలో ఏ వివాహ పద్ధతి చూసినా స్త్రీలు మాత్రమే ఈ చిహ్నాలను ధరించడం చూడవచ్చు.

                  కొన్ని మతాచారాలలో స్త్రీలకు పుట్టుకతోనే నుదుటన కుంకుమ ధరించడం, గాజులు ధరించడం మొదలౌతుంది. కానీ కొన్ని మతాలలో వివాహ సందర్భంలో భర్త భార్య నుదుటన, పాపిటలో పెట్టిన కుంకుమే ఆమె వివాహ బంధంలో ఉన్నది అన్న విషయాన్ని తెలుపుతుంది.

                    స్త్రీ వివాహిత అని తెలుపు చిహ్నాలలో ముఖ్యమైనవి తాళిబొట్టు(మాంగల్యము), పసుపు కుంకుమలు  గాజులు, మెట్టెలు(మట్టెలు), ముక్కుపుడక(అడ్డు బాస), కళ్యాణం ఉంగరం మొదలయినవి.

తాళిబొట్టు

                             స్త్రీకి వివాహమయిన తరువాత తప్పనిసరిగా ధరించే చిహ్నాలలో మొదటిది తాళిబొట్టు.దీనికే మంగళ సూత్రము, పుస్తెల తాడు అని నామాంతరాలు ఉన్నాయి. స్త్రీ కి వివాహ సమయములో రెండు మంగళసూత్రాలను (అత్తింటి వారిది ఒకటి, పుట్టింటి వారిది ఒకటి) గౌరీదేవి వద్ద పూజ చేయించి, పురుషుని చేత స్త్రీ మెడలో కట్టిస్తారు. పుట్టినింటికీ, మెట్టినింటికీ మధ్య వారధిలా నిలిచి, రెండు కుటుంబాల పేరు ప్రతిష్టలనీ,సంస్కృతీ సంప్రదాయాలనీ నిలబెట్టడానికి కృషి చేయమని సూచించడం మాంగల్య ధారణలో గల అంతరార్ధం.

                  ఈ రెండు సూత్రాలను ఎంత బీదవారయినా తప్పనిసరిగా బంగారముతోనే చేయిస్తారు. ఎందుకనగా బంగారము కుజగ్రహానికి చెప్పబడిన లోహము. కుజుడు అగ్ని. ఉష్ణాన్ని నియంత్రించడంలో బంగారము సాయపడుతుంది. శరీరము నందు ఉత్పన్నమయ్యే ఉష్ణ శక్తికి నియంత్రించి శరీరాన్ని ఆధీనములోకి తెచ్చే శక్తి బంగారానికి కలదు. అలాగే ఇది గర్భోత్పత్తికి సహాయకారిగా ఉండి, వంధ్యత్వమును పోగొట్టడంలో సహాయపడుతుంది. అందుకనే స్త్రీల ఒంటి మీద మాత్రమే ఎక్కువగా బంగారు ఆభరణాలు ధరింపజేస్తారు. “ అమృతం వైహిరణ్యం”, “ఆయుష్యం వర్చస్యగ్” అనే వివాహ మంత్రంలోనూ ఆయుష్షు పెంచుతుందని చెప్తూ దీన్ని ధరింపజేస్తారు.

కుంకుమ

                  స్త్రీలు మాత్రమే తప్పనిసరిగా కుంకుమ ధరించాలని ఉన్న నియమము ఈ నాటిది కాదు.హైందవ మతములో ప్రాచీనకాలము నుండి సంప్రదాయముగా వస్తున్నది. వివాహము అయిన స్త్రీలకూ కుంకుమ అతి ముఖ్యమయిన ఆభరణం. ప్రతి స్త్రీ దీనిని తప్పని సరిగా ధరిస్తుంది.కొన్ని కుటుంబాలలో కుంకుమ మాత్రమే ఆ స్త్రీ వివాహవతి అని చెప్పడానికి గుర్తు. వివాహానికి ముందు నుదుటన మాత్రమే ధరించే స్త్రీలు, వివాహము తరువాత పాపిటన కూడా ధరిస్తారు.కుంకుమ బొట్టును లక్ష్మీదేవిగా భావిస్తారు. ముఖాన గనుక సింధూరం  ఉంటేదృష్టి సోకదని, చెప్తారు. నుదుట తిలకం లేకపోతే ముఖం కళ తప్పి బోసిగా ఉండటమే కాదు, మంచిది కాదని పండితులు ఉద్బోధించారు. కనుక కుంకుమ కేవలం సౌందర్య చిహ్నం కాదని, మానవుల దృష్టి సోకకుండా ఉంటుందని అంటారు.

                  కుంకుమ లేదా తిలకం ఎర్రగా ఉంటుంది. ఎరుపు సూర్యునికి సంకేతం. నుదుట ధరించే సింధూరం సూర్యుని వేడిమి తాకకుండా చేస్తుంది. ఇంకా, శరీరంలోని అన్ని నాడులనూ కలుపుతూ, మెదడుకు సంకేతస్థానమై, ఎప్పుడూ చైతన్యంగా ఉండే అతి కీలకమైన “సుషుమ్న” నాడి ఉండేది లలాటం మీదనే. దాన్నే “జ్ఞాననేత్రం” అంటారు. ఈ జ్ఞాననేత్రానికి ఇతరుల దృష్టి సోకకుండా, సూర్యతాపం దానిమీద పడకుండా చేసేందుకు సిందూరం పెట్టుకునే ఆచారం జనించింది. అంటే రక్త ప్రసరణ వల్ల, ఆలోచనల వెల్లువ వల్ల కలిగే వేడి జ్ఞాననేత్రానికి తగలకుండా అది సురక్షితంగా ఉండేందుకు గానూ ఎప్పుడూ కుంకుమ ధరించి ఉండాలి అన్నారు.

 ఉంగరం ప్రత్యేకత:

                  కొన్ని మతాలలో వివాహ చిహ్నముగా ఉంగరమును ధరించడం ఆచారముగా ఉన్నది. ఈ ఉంగరమును స్త్రీలు వారి  ఎడమచేతి చిటికెనవేలు పక్కనున్న నాలుగవవేలుకు పెట్టుకుంటారు. ఎందుకంటే ఆ వేలు నుండి ఒక రక్త నాళము తిన్నగా హృదయానికి పోవును. అందుకే ఈ వేలుని “ఉంగరము వేలు” , “అనామిక” అని కూడా వ్యవహరిస్తారు. దీనిని ధరించడం వలన ఇక్కడ చర్మానికి స్పర్శ కలిగి హృదయం మన ఆధీనములో నియంత్రణ కలిగి ఉంటుంది. అందువలన ఉంగరమును ఆ వేలుకు మాత్రమే ధరింపజేయడం ఆచారముగా కొనసాగుతున్నది.

ముక్కుపుడక ప్రత్యేకత:

                  కొన్ని మతాలలో ముక్కుపుడకని వివాహ సందర్భంలో స్త్రీకి ధరింపజేయడం అనే ఆచారము ఉన్నది. ముక్కుపుడకకి అడ్డు బాస,ముక్కెర, అని నామాంతరాలు ఉన్నాయి. భాషని అడ్డగించడానికి దోహదపడేది కనుక దీనికి “అడ్డు బాస” అనే పేరు వచ్చింది. మాట్లాడేటపుడు ముక్కుకు రాపిడి జరిగి అడ్డంగా ఉండి మితంగా మాట్లాడమని హెచ్చరిస్తూ ఉంటుంది. స్త్రీలకి వివాహం తర్వాత ఇంటి బాధ్యతలు వస్తాయి. ఆ బాధ్యతలలో వచ్చే దోషాలను పోగొట్టడానికి కూడా ఇది సహాయకారిగా వ్యవహరిస్తుంది. ఇది కూడా బంగారపులోహంతో తయారయినటువంటిదే.అలంకారంగా స్థిరపడిన ముక్కెరను  కాబోయే భర్త మాత్రమే బహూకరించడం అనేది ప్రాచీన కాలంనుంచీ వస్తున్న సాంప్రదాయం.

                                    తాళిబొట్టు మాదిరిగానే వివాహసమయంలో ధరించిన ముక్కుపుడకను జీవితాంతం కొందరు తీయరు. అది ఉన్నంతకాలం భర్త క్షేమంగా ఉంటాడన్నది వారి నమ్మకం. అందుకే దీన్ని  సౌభాగ్యానికి సంకేతంగా చెబుతారు. ఎంత పేదవారైనా దీనిని మాత్రం బంగారంతోనే చేయించుకుంటారు. దక్షిణ భారతదేశంలో దీన్ని ఎక్కువగా కుడివైపు పెడితే, ఉత్తరాదిన మాత్రం ఎడమవైపు పెడుతుంటారు. ఈ ప్రస్తుతకాలంలో కూడా పెద్ద ముత్యపు ముక్కెరను( నాత్) మరాఠీ మహిళలు చాలా ఇష్టంగా ధరిస్తారు. కొందరిలో ఇది దాదాపు గడ్డం వరకు వస్తుంది. ఇప్పటికీ కొందరు ఆదివాసులలో పెద్దవైన బులాకీలు వాడతారు.

కాలిమట్టెలు-ప్రత్యేకత:

                 స్త్రీకి వివాహము అయిన తరువాత ధరించే వాటిలో అతి ముఖ్యమయినవిగా కాలి మట్టెల గురించి చెప్పుకోవచ్చు. గర్భకోశములో ఉన్న నరాలకు కాలి వేళ్ళకు సంబంధము ఉన్నది. స్త్రీత్వము నకు భంగము కలుగ కుండా ఉండాలంటే స్త్రీలు కాలికి మట్టెలు పెట్టుకోవాలని పురాణాలు చెపుతున్నాయి.                            

స్త్రీలు పురుషులకన్నా అధికులు అని చెప్పినట్టి పద్యం.

స్త్రీణాం ద్విగుణమాహారం బుద్ధిశ్యాపి చతుర్గుణమ్

సాహసం షడ్గుణం చైవ, కామోష్ట్య గుణి ముచ్యతే.

           భావం: పురుషులకంటే స్త్రీలకు  ఆహారం రెండు రెట్లు, బుద్ధి నాలుగు రెట్లు, సాహసం ఆరు రెట్లు, కామం ఎనిమిది రెట్లు ఎక్కువగా ఉంటుంది అని అర్ధం.

                             కామ,క్రోధములను నియంత్రించడానికి వీటిని ధరించడం అవసరము అని శాస్త్రాలు చెపుతున్నాయి. వీటిని ధరించడం వలన కాలివేళ్ళ మధ్య ఒరిపిడి జరిగి కోరికలను నియంత్రించడానికి సహాయపడుతుంది. సన్యాసులు పావుకోళ్ళను ధరించడంలో పరమార్ధం కూడా కోరికల నియంత్రణ కోసమే. కోరికలను అదుపులో ఉంచే నరము కాలి బొటనవేలుకు పక్కనున్న రెండవ వేలుకు సంబంధించి ఉంటుంది. ఈ రెండు వేళ్ళకు ఒత్తిడి కల్గడం కోసం సన్యాసులు పావుకోళ్ళను వేసుకుంటారు. స్త్రీలకు పూర్తిగా కోరికలను నాశనము చెయ్యడం ప్రకృతి విరుద్ధం కనుక ,పురుషులతో సమానంగా ఉండటం కోసం బొటన వేలు పక్కనున్న వేలుకు వెండి తో చేసిన మట్టెలను ధరింపజేస్తారు. ఇది కూడా దేహములో ఉష్ణాన్ని తగ్గించడంలో సహాయపడ్తుంది. వీటిని వివాహ సమయములో కొందరు అత్తగారి చేత పెట్టిస్తే, కొందరు భర్త చేత పెట్టిస్తారు. 

                              అలాగే ఈ చిహ్నాల గొప్పదనము ధరించిన వారికీ, ధరించని వారికీ మధ్య గల వ్యత్యాసాలు పరిశీలించినపుడు వాటి ఆవశ్యకత తెలుస్తుంది. ఇవి అలంకారాలు మాత్రమే కాక స్త్రీలలో వచ్చే కీళ్ళ నొప్పులు, కాళ్ళ నొప్పులు,ఒత్తిడులను తగ్గించడంలో, ఉష్ణాన్ని నియంత్రించడంలో సహాయకారిగా పనిచేస్తాయి.

గాజుల ప్రత్యేకత:

                రంగు రంగుల గాజులు మనకు అలంకరణ వస్తువులుగా, ఆభరణాలుగా మాత్రమే తెలుసు. చేతినిండా బంగారు గాజులు ధరించి, వాటిని ఆస్తిగా పరిగణిస్తాం. పూర్వపు రోజుల్లో భార్య చేతికి ఎన్ని బంగారు గాజులు ఉంటే అంత సంపాదనా పరుడిగా భర్తని లెక్కకట్టేవారట. అయితే గాజులు ధరించడం అనే ఆచారం ఎందుకు వచ్చిందో తెలుసా? గర్భాశయ నాడులను ఉద్దీపనం చేయడానికి ఉద్దేశించినవే గాజులు. మహిళలకు మణికట్టుకు ముంజేతికి మధ్య ఉండే నాడులు గర్భాశయ నాడులతో అనుసంధానమై ఉంటాయి. మణికట్టు నాడులు స్వల్పంగా ఒత్తిడికి లోనవుతుంటే, గర్భాశయ నాడులు కూడా అందుకు అనుగుణంగా ఉత్తేజితమవుతుంటాయి. దాంతో గర్భాశయం పనితీరు, కండరాల కదలికలు సవ్యంగా జరుగుతుంటాయి.ఇందుకు తప్పనిసరిగా గాజులనే ధరించాలా? ప్రత్యామ్నాయం లేదా అంటే... ఉంది. రోజూ కొంతసేపు మణికట్టు-ముంజేతి మధ్య చేత్తో నొక్కుకోవచ్చు. అలాగని మర్దన చేసినంత ఒత్తిడి పడకూడదు.

                అలాగే ఈ వివాహ చిహ్నాలను ధరించడం అనేది ఈనాడు వచ్చిన సంప్రదాయం కాదు, ప్రాచీన కాలము నాటిది. ఈ ఆచారాలు ధర్మ బద్ధమయినవి, మానవులకు మేలు చేసేవి కనుకనే కొన్ని వేలయేళ్ళ నాటి సంప్రదాయాలు నేటికీ ఆచరణలో ఉన్నాయి. అనేక సరిక్రొత్త రూపాలను పొంది స్త్రీల మనస్సులను దోచుకుంటున్నాయి.

ముగ్గులు

మిత్రులందరికీ 

మకర సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు... 

చేరి వినవె శౌరి కృతి ( ఆధ్యాత్మిక రామాయణ కీర్తన )

చేరి వినవె శౌరి, చరితము-గౌరి, సుకుమారి గిరివరకుమారీ

సురటి రాగము - ఆదితాళము

పల్లవి 

చేరి వినవె శౌరి చరితము

గౌరి సుకుమారి గిరివరకుమారీ     చేరి 

అనుపల్లవి 

వారిజాక్షు డంతటను శ్రీ 

మీరి వేడ్కతో నయోధ్యకు

గోరి పోవుదారిలో నృప

వైరియైన పరశురాముడు

కారు మొగులు కరణి చాప

ధరుడై కాలమృత్యువో యనగ బం

క్తి రధు జేరి హరి యెదుటను నిలిచి పలికెను 

వీరాధివీరుడని యెఱుంగక      చేరి  

బెండువంటి నిల్లు నడిమికి

రెండు జేసి పెల్లు పొందు

కొండ నెనయు నా విల్లు

దండి వైరులకు ముల్లు

కడు గండు మిగిలి దీని నెక్కు బెట్టిన గాని రా

ముడనను నిన్ను నటు గా

కుండిన జంపుదు నన రాము డతని కో

దండము గొని చక్క నెక్కిడి య

ఖండాశుగము తగ

దొడిగి తెగ నింద దిగిచి భార్గ

వుడ నిను కాండాహత చరణు జేసి నృప

కాండాభి రాముడనౌదు ననిన

బుండరీకలోచను డి

తండని పూర్వకాల సంస్మృతి

పొడమి పొగడి భండప్రచండపండితుం డవ

జాండాధిపతి నవ్యయుడ వనెను     చేరి   

బాల్యమునను నేను ఘోర తపంబు సేయుచోను హరి వా

త్సల్య మొప్పగాను వేగ ప్రసన్నుడై పలికె దాను, సా

ఫల్య మయ్యె నీ తపము జన సమ్మతము నున్చి వంశయుతుడ వగు, సా

ఫల్యంబలుడ వగుచు బితృహననుడగు కార్తవీర్యు గెలిచి ఖలు నృపుల వై

కల్యాత్మకుల జంపి శమదమ ముఖ్యార్థితుడ వగుము నే గౌ

సల్యా గర్భమున రాముడన గల్యాణదాయినై జనించి య

హల్యాసతి బవిత్ర జేసి సీతను, గల్యాణమై నీకు దరిశనమ

తుల్యముగ నొసగుదునని జనియె దయ,తోనా హరియ నీవని చనియె IIచేరిII 2

స్వామి నేను మించి హేహయ వంశజులను ద్రుంచి శాంతుండ

నై ముదము దలంచి చెలగెద నీ మహా మహిమ నుంచి ఖగ

గామినీ బలంబు నీవు గొంటివి గాన నే ధన్యతముడ నైతిని

నీ మహనీయ దరిశనము గలిగె బితామహాదుల కగోచరుడవు శ్రీ

రామా మనోహరుడ వగు రఘురామా ప్రకృతికంటె పరుడవు

కామాద్యరివర్గ దూరు డ వహో మాధవ భవ రహితుండవు

కామకర్త గుణవర్జితు డవు నుదకమున ఫేన జాలములు ననలమున

ధూమమెటుల నటులనే యభిజనమును నీ మాయచే గల్పితం బనె.       చేరి

ఎందాక నరుండు మాయకు హితవు మీరకుండ వినువా

డందాక జడుండు వానికి నాత్మ గానరాకుండు తన

యందు గల్గు నవిచారమున విద్య మిగుల బ్రబలినదై విద్య నణచు

పొందు గానవిద్యాకృత మగుటను బంధుబింబితుండై జీవాత్మను

బొందు తను మనః ప్రాణమునబొందు నపుడె స్వాభిమానము

నొందు నపుడె సుఖదుఃఖముల నొందు నాత్మకు సంసృతి లే

దెందు జ్ఞాన మిపుడు బుద్ధికిని లే దిది నైజము వ్యాకృతమున బ్రకృతి

పొందుగాను సంసారి యయ్యేహుత భుగ్వార మేళనంపు క్రియ ననె    చేరి

ఎంతదాక నరుడు నీ పదహితుల పొత్తు జొరడు విను వా

డంత దాక నరుడు వలెను భవాబ్ధి దిరుగు పామరుండు ఏ

కాంతుడయి సుజన సంగతి వలనను గనిన భక్తి చేత నెపుడు నిన్ను న

నంతు నాశ్రయించి నపుడు మాయకు

నంత మజితుడును స్వప్రకాశుడును

శాంతాత్మకుడు నైన సద్గురు డంతవాని కగపడును సుని

శాంతానంద మతనిచే గని చింతల నెల్ల ద్రుంచి ని

రంతరాత్మ సుఖము జెందు నీ పద రాజీవయుగ భక్తి లేని నరు

లంతమొంది జ్ఞానముక్తి సుఖముల నంద వశముగాక చెడుదు రనె.     చేరి

ఈ శరణు శరణు దురిత వి

నా శరణు శరణు సుజన

క్లేశ హరణ శరణూ జయ జయ శ్రీరా

మ శరణు శరణు నే జేసినట్టి పుణ్యమెల్ల నీదు మ

హాశుగమున కొసగినాడ నను దయ

జేసి బ్రోవు మన బరశురామునకు సీతా విభుడు ప్రసన్నుడై పలికె

వాసి నీ మనంబునను వరము గోరు నిను కృప

జేసినానన భృగుకులుడు భాసిల్లుచు నీదు పద రజో

లేశమునకు నే వరంబు సమ మఖి

లేశ భక్తి నిమ్మన గృతార్థుని జేసి పనుప జనియె జామదగ్ని ని

జేచ్ఛం దనుజ రిపు నుతించుచు జనె                   చేరి

ప్రీతుడయ్యె జలా దశరథ విభు డంతట వీలా గుణముల

చేత నలరి తగ పురి జేరి చక్రి యావేళ భూ

జాత నరసి తనరె, ననుజులు నిజ సతుల రతుల విభవ స

మేతుడు జగత్ప్రభుడు బ్రధితగుణ

జాతు డవ్యయానందమూర్తి సం

గీతానంత కీర్తి సుగుణ భూతాద్యఖిల సాక్షి మాయా

జాతాఖిల కలుషహరుడు సాకేతాధిపు డై యుండె హరి ద

యాతిశయత నిదియు జెప్పె సుబ్రహ్మణ్య కవి శేషగిరీశుపేర వి

ఖ్యాతి మీఱ నధ్యాత్మ రామాయణాఖ్యానమున బాలకాండ మిది          చేరి

దుడుకు గల నన్నే దొర కృతి

పంచరత్న కృతులలో ఒక కృతి:
దుడుకు గల నన్నే దొర
 త్యాగరాజవిరచితం గౌళరాగం, ఆదితాళం

దుడుకు గల నన్నే దొర

కొడుకు బ్రోచురా ఎంతో

దుడుకు గల నన్నే దొర

కడు దుర్విషయాకృశ్టుడై గడియ గడియకు నిండారు

దుడుకు గల నన్నే దొర

శ్రీ వనితా హృత్కుముదాబ్జ వాంగ్మానసాగోచర

దుడుకు గల నన్నే దొర

సకల భూతముల యందు నీవై యుండగ మదిలేక పోయిన

దుడుకు గల నన్నే దొర

చిరుత ప్రాయమున నాడే భజనామృత రసవిహీన కుతర్కుడైన

దుడుకు గల నన్నే దొర

పర ధనముల కొరకు నొరుల మదిని

కరగబలికి కడుపు నింప దిరిగినట్టి

దుడుకు గల నన్నే దొర

తనమదిని భువిని సౌఖ్యపు జీవనమే

యనుచు సదా దినములు గడిపెడి

దుడుకు గల నన్నే దొర

తెలియని నటవిట క్షుద్రులు వనితలు స్వవశమౌట కుపదశించి

సంతసిల్లి స్వరలయంబు లెరుంగకను శిలాత్ముడై

సుభక్తులకు సమానమను

దుడుకు గల నన్నే దొర

దృష్టికి సారంబగు లలనా సదనార్భక సేనామిత ధనాదులను

దేవాది దేవ నెరనమ్మితిని గాకను పదాబ్జ భజనంబు మరచిన

దుడుకు గల నన్నే దొర

చక్కని ముఖ కమలంబునను సదా నా మదిలో స్మరణ లేకనే

దుర్మదాంధ జనుల కోరి పరితాపములచే దగిలి నొగిలి దుర్విషయ

దురాశలను రోయలేక సతత మపరాధినై చపల చిత్తుడైన

దుడుకు గల నన్నే దొర

మానవతను దుర్లభ మనుచు నెంచి పరమానంద మొందలేక

మద మత్సర కామ లోభ మోహములకు దాసుడై మోసబోతి గాక

మొదటి కులజుడగుచు భువిని శూద్రుల పనులు సల్పుచునుంటిని గాక

నారాధములను రోయ సారహీన మతములను సాధింప తారుమారు

దుడుకు గల నన్నే దొర

సతులకై కొన్నాళ్ళాస్థికై సుతులకై కొన్నాళ్ళు

ధన తతులకై తిరిగితి నయ్య త్యాగరాజాప్త ఇటువంటి

దుడుకు గల నన్నే దొర కొడుకు బ్రోచురా ఎంతో

దుడుకు గల నన్నే దొర

దీపావళి

 దీపం జ్యోతిః పరంబ్రహ్మ 

 దీపం సర్వతమోపహమ్ |

దీపేన సాధ్యతే సర్వమ్ 

 సంధ్యా దీప నమ్మోస్తుతే || 

దీపావళి అనగా దీపాల వరుస అని అర్ధం. దీపం అనేది తాను కరుగుతూ మరో కొందరికి వెలుగునిస్తుంది. ఈ దీపాన్ని ఆదర్శంగా తీసుకుని మనంకూడా మనతోపాటు మరికొందరికి కూడా వెలుగులు పంచుదాం. ఇది ఎలాగంటారా?! మన దగ్గర ఉన్న కాసిని టపాసులు ఏ అనాధ శరణాలయానికన్నా వెళ్ళి ఇచ్చామనుకోండి.. వారి ముఖాల వెలుగుల ముందు ఈ టపాసుల వెలుగులు ఎండుకు పనికొస్తాయి చెప్పండి?! దీపావళి గురించి  "చీకటి వెలుగుల రంగేళీ జీవితమే ఒక దీపావళి"  సినీ  కవి గారు అన్నట్లు ఇది ఒకరి జీవితంలో వెలుగులు నింపితే మరొకరి జీవితంలో విషాదం నింపుతుంది. ఆ విషాదాలను మనం ఈ వెలుగుజిలుగుల కాంతులలో మర్చిపోయేందుకు మనకు దొరికిన మార్గాలలో ఈ దీపావళి కూడా ఒకటి.  ఈ దీపాలు నిత్యం స్పూర్తినిస్తూ ఉన్నతంగా ముందుకు సాగటానికి మనకు ఎంతగానో దోహదం చేస్తాయి. వాటిని ఆదర్శంగా తీసుకుని దీపపువెలుగుల్లో మనం కూడా మన పయనాన్ని మొదలుపెడదాము.

దీపావళి పండుగ:

దీపావళి అనేది పిల్లలు పెద్దలు అందరూ సంబరంగా చేసుకునే పండుగ. కాసేపు అందరూ తమ తమ వయస్సు, హోదాలు అన్నీ మరిచిపోయి ఎంతో ఆనందంగా జరుపుకునే పండుగలలో ముఖ్యమైన పండుగ "దీపావళి"

ఆనంద ఉత్సాహాలతో జాతి, కుల, మత, వర్గ విభేదాలను విస్మరించి, సమైక్యంగా జరుపుకునే పండుగే ఈ  దీపావళి. జగతిని జాగృతం చేసే చైతన్య దీప్తుల శోభావళి. దీపావళినాడు నూనెలో లక్ష్మీదేవి, నదులు, బావులు, చెరువులు మొదలైన నీటి వనరులలో గంగాదేవి సూక్ష్మ రూపంలో నిండి వుంటారు. కనుక ఆ రోజు నువ్వుల నూనెతో తలంటుకుని సూర్యోదయానికి ముందు నాలుగు ఘడియలు అరుణోదయ కాలంలో అభ్యంగన స్నానం తప్పకుండా చేయాలి. ఇలా చేయుడం వల్ల దారిద్ర్యం తొలగుతుంది  అని పెద్దవాళ్ళు చెప్తారు, గంగానదీ స్నాన ఫలం లభిస్తుంది, నరక భయం ఉండదనేది పురాణాలు చెపుతున్నాయి. అమావాస్యనాడు స్వర్గస్థులైన పితరులకు తర్పణం విడవడం విధి కనుక దీపావళినాడు తైలాభ్యంగన స్నానం తరువాత పురుషులు జలతర్పణం చేస్తారు. 'యమాయ తర్పయామి, తర్పయామి తర్పయామి' అంటూ మూడుసార్లు దోసెట్లో నీరు విడిచిపెట్టడం వల్ల పితృదేవతలు సంతుష్టి చెంది ఆశీర్వదిస్తారు. స్త్రీలు అభ్యంగన స్నానానంతరం కొత్త బట్టలు కట్టుకుని ఇళ్ళ ముందు రంగురంగుల ముగ్గులు తీర్చి గుమ్మాలకు పసుపు , కుంకుమలు రాసి మామిడాకు తోరణాలు కట్టి, సాయంత్రం లక్ష్మీపూజకు సన్నాహాలు చేసుకొంటారు. రకరకాలైన, రుచికరమైన భక్ష్యభోగ్యాలతో నైవేద్యానికి పిండివంటలు సిద్దం చేయడం, మట్టి ప్రమిదలలో నువ్వుల నూనె పోసి పూజాగృహంలో, ఇంటి బయట దీప తోరణాలు అమర్చడం, ఆ రోజంతా ఎక్కడలేని హడావుడి, ఆనందోత్సాహాలు వెల్లివిరుస్తాంటాయి అని అంటారు.

దిబ్బు దిబ్బు

 దీపావళి

దిబ్బు దిబ్బు

 దీపావళి

మళ్ళీ వచ్చే 

నాగులచవితి

అంటూ పిల్లలంతా గోగునార కట్టలకి చిన్న చిన్న గుడ్డ ముక్కల్ని కట్టి వెలిగించి దిష్టి తీయడాన్ని మనం సంప్రదాయంగా కొన్ని ప్రాంతాలల్లో చూస్తూంటాం. సాయంత్రం ప్రదోష సమయంలో దీపాలు వెలిగించి, ముందుగా పిల్లలు దక్షిణ దిశగా నిలబడి దీపం వెలిగించడాన్ని ఉల్కాదానం అంటారు. ఈ దీపం పితృదేవతలకు దారి చూపుతుందని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి. ఆ దీపం వెలిగించిన తరువాత, కాళ్ళు కడుక్కుని, ఇంటిలోపలకు వచ్చి, తీపి పదార్థం తింటారు. అటు తరువాత పూజాగృహంలో నువ్వులనూనెతో ప్రమిదలు వెలిగించి దీపలక్ష్మికి నమస్కరించి కలశంపై లక్ష్మీదేవిని అవాహన చేసి విధివిధానంగా పూజిస్తారు. పూజానంతరం అందరూ ఉత్సాహంగా బాణాసంచా కాల్చడానికి సంసిద్దులౌతారు. చిచ్చుబుడ్లు, విష్ణుచక్రాలు, భూచక్రాలు, మతాబులు, కాకరపువ్వొత్తులు, కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలుపుతుంటే మరో ప్రక్క సీమటపాకాయల ఢమఢమ ధ్వనులతో మ్రోగుతుంటాయి పరిసరాలన్నీ. ఈ విధంగా బాణాసంచా కాల్చడానికి ఒక ప్రయోజనం చెప్పబడింది పురాణాలలో, ఆ వెలుగులో, శబ్దతరంగాలలో దారిద్ర్య దు:ఖాలు దూరంగా తరిమి వేయుబడి లక్ష్మీకటాక్షం సిద్దిస్తుందని, అంతేకాక వర్షఋతువులో ఏర్పడిన తేమవల్ల పుట్టుకువచ్చే క్రిమి కీటకాలు బాణాసంచా పొగలకి నశిస్తాయి.అసుర నాశనానికి, ధర్మ ప్రతిష్టాపనకు గుర్తుగా అమావాస్యనాడు జరుపుకునే దీపావళి పండుగనాడు లక్ష్మీదేవికి ప్రతీకగా వెలుగులు విరజిమ్మే దీపలక్ష్మిని పూజించడం సర్వశుభాలు ప్రసాదిస్తుంది.

పర్యావరణానికి హాని కలగకుండా దీపావళి :

ఈ పండుగ సంబరాలు మన సంస్కృతిలో ఒక భాగం. కాబట్టి పండుగను ఎలా జరుపుకోవాలనేది వారి వారి వ్యక్తిగత యిష్టాయిష్టాల మీద ఆధారపడి ఉంటుంది. అయితే ప్రస్తుత తరుణంలో ఇలాగే జరుపుకోవాలి అని చెప్పాల్సి వస్తోంది. ఒకప్పుడు పర్యావరణ సమస్యలు తీవ్రంగా లేనప్పుడు పండుగ ఎలా జరుపుకున్నా జరిగిపోయేది. అసలు అప్పట్లో ఇప్పటిలా టపాసులు పెద్ద ఎత్తున కాల్చేవారం కాదు. కొత్తబట్టలు వేసుకొని, పిండివంటలు చేసుకొని ఆటలు పాటలతో, మట్టిదీపాలతో అలంకరించుకుని, దివిటీలు తిప్పుతూ పండుగను జరుపుకునేవారు. ఇవి ప్రకృతికి పెద్దగా నష్టం కలిగించేవి కావు. కానీ, నేటి మన జీవన విధానం, పండుగలు చేసుకునే తీరు ప్రకృతి వనరులపై ఎనలేని భారాలను మోపుతున్నాయి. పర్యావరణ కాలుష్యాన్ని పెంచుతున్నాయి. భూగోళాన్ని వేడెక్కిస్తున్నాయి. ఫలితంగా వాతావరణంలో పెద్ద ఎత్తున మార్పులు వస్తున్నాయి. తీవ్ర వర్షాభావం, అదే తీవ్ర స్థాయిలో వరదలు ఒకే సంవత్సరం చూడగలుగుతున్నారు. అందువల్ల కొనసాగు తున్న మన జీవన విధానాన్ని, పండుగలు చేసుకునే తీరును ప్రకృతికి నష్టం కలిగించని రీతిలో మార్చుకోవాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది. పండుగ చేసుకునే సందర్భంలో కొన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకొని ప్రకృతిపరంగా ఎక్కువ నష్టం జరగకుండా చూద్దాం. ఆటపాటలతో, దీపాలు వెలిగించి, పిండివంటలు చేసుకొని బంధుమిత్రులతో ఆనందంగా గడుపు కుందాం.  

పాలు మనుషులకు అవసరమా?!

పాలు మనుషులకు అవసరమా?!

                             పాలు ( మిల్క్ ) ఈ పదము వినని మనిషి ఉండడంటే అతిశయోక్తి కాదేమో..! పాలు నిత్య జీవితములో ఎంత భాగమయ్యాయి అంటే అవి నిత్యావసరాల కన్నా అత్యవసరాలయ్యాయి. మనం పిల్లలకి ఉగ్గుపాల కన్నా ముందు పాలు పరిచయం చేస్తున్నాము.
పాలల్లో రకాలు:
                             చనుబాలు, చన్నుపాలు (woman's milk, human milk.), ఆవు పాలు ( cow’s milk) ,గేదె పాలు, మేక పాలు , చెరుకుపాలు (the juice of the sugar cane.), టెంకాయపాలు (the white juice expressed from the coconut kernel by pounding. (టెంకాయనీళ్లు is the water in the coconut.), మర్రిపాలు (the milky juice of the banyan tree.), చెట్లయందు గలుగు తెల్లని రసము.
                             దేవుడు జీవులన్నిటినీ సమానంగా సృష్టించాడు కానీ మనిషికి మాత్రం కొంచెం తెలివి, బుద్ధి కుశలత అధికంగా ఇచ్చాడు. దేవుడి సృష్టి ప్రకారము మనిషి పాలు మనిషి తాగాలి. ఆవు పాలు, గేదెపాలు, మేకపాలు వాటికి పుట్టిన లేగదూడలు, మేకపిల్లలు తాగాలి. లోకం లో జీవులన్నీ సహజం గానే జీవిస్తున్నాయి. ఒక్క మనిషి మాత్రం తనకు దేవుడిచ్చిన తెలివితేటలను అతి తెలివితేటలుగా మార్చుకుని అతి అసహజంగా జీవనం సాగిస్తున్నాడు. మనిషి పాలను మనిషి తాగడమే కాక జంతువుల పాలను కూడా దోచుకుని మరీ తాగుతున్నాడు. అదీ వాటికి పుట్టిన దూడలకు కూడా దక్కనీయకుండా. పైగా  ఆ పాలు అధికంగా రావడంకోసం  వాటికి మందులను చేర్చి వాటి ప్రాణాలతో చెలగాటాలాడుతున్నాడు.

తల్లి పాలు – విశిష్టత:
                             పుట్టిన బిడ్డకు ఆరు నెలలు పాటు తల్లిపాలు ఇవ్వాలి. అలా ఇవ్వడం ద్వారా బిడ్డకు సంపూర్ణ ఆరోగ్యం అందిస్తున్నట్టు. తల్లిపాలు బిడ్డ ఉదరములో సులభంగా జీర్ణమవుతాయి. జీర్ణకోశ ఇబ్బందులు రానివ్వవు. తల్లిపాలు తాగే పిల్లల ముక్కు, గొంతు లోపల ఒక రక్షిత పొర ఏర్పడుతుంది. దీనివలన పిల్లలకు ఆస్త్మా, చెవులకు సంబంధించిన అనారోగ్యాలు కలుగవు. పోతపాలు కొంతమంది పిల్లల్లో ఎలర్జీ తెస్తాయి.తల్లిపాలు తాగి పెరిగిన పిల్లల్లో స్థూలకాయం అంత త్వరగా రాదు. తల్లిపాలు మానసిక బంధానికి పనికొస్తాయట. తల్లిపాలు తాగిన పిల్లలు తల్లితో ఎంతో ప్రేమగా, నమ్రతతో ఉంటారని పరిశోధనలు చెప్తున్నాయి. పిల్లల మేధోశక్తిని పెంచగలిగినవి తల్లిపాలు. మెదడు ఎదుగుదలతో తల్లిపాలు పాత్ర వహిస్తాయి. తల్లిపాలు తాగిన పిల్లలకు జ్ఞాపక శక్తి ఎక్కువ ఉండి చురుకుగా ప్రవర్తిస్తారు. అంటు రోగాలు అంత త్వరగా సోకవు. బిడ్డకు ఇన్నిరకాలుగా మేలుచేస్తుంది కాబట్టి అమృతంతో తల్లిపాలును పోలుస్తారు.
                        మనిషి పాలలో 71 కిలో కేలరీలు , ఆవు పాలలో 69 కిలోకేలరీలు, గేదె పాలలో 100 కిలో కేలరీలు మరియు మేక పాలలో 66 కిలో కేలరీలు శక్తి ఉంటుంది.
                             దీని ప్రకారం చూస్తే.. మనిషి బ్రతకడానికి సరిపడా పిల్లలకి రెండు సంవత్సరాలు నిండే వరకు తల్లి పాలు సరిపోతాయి. కానీ వాటికి అదనంగా గేదె పాలను, ఆవుపాలను కూడా కలిపి పట్టిస్తున్నారు. మనం ఇందులోని వాస్తవాలను గమనిస్తే.. ఒక లేగ దూడ తన తల్లి పాలు తాగిన ఆరు నెలల్లో పూర్తి గా, ఊహకందని రీతిలో ఎదుగుతుంది. కానీ మనిషిలో మాత్రం రెండు సంవత్సరాలైనా శారీరక ఎదుగుదల అంతగా  కనపడదు. మరి తల్లి పాల స్ధానంలో మనిషి ఆవు, గేదెల పాలు తాగితే మనిషి పెరుగుదల ప్రకృతికి విరుద్ధం గా ఉంటుంది. అది అసాధారణ రీతిలో ఉంటుంది. పదేళ్ళకే శారీరకంగా అనేక మార్పులు చోటు చేసుకుంటాయి. తద్వారా బుద్ధి మందగించడం, బద్ధకం పెరుగుతాయి. తెలివితేటలు తగ్గిపోతాయి.
                             పుట్టుకతో ప్రతి బిడ్డ తన తల్లి పాలను మాత్రమే తాగుతాడు. పోత పాలను ( ఆవు,గేదె,మేక పాలను) ఇష్ట పడడు. కక్కుకుంటాడు. కానీ మనుషులు మాత్రం వాటికి అనేక రకాలైన రుచి కరమైన పదార్ధాలను చేర్చి మరీ వాళ్ళ చేత బలవంతంగా తాగిస్తారు. ఈ మార్పులు మనకి మామూలుగా అర్ధం కావు ఎందుకంటే ప్రతి ఒక్కరు తాగే వారే ఉన్నారు కనుక..!
                             పాలు ఎందుకు బలం? ఇది నిజమేనా?! మనిషికి మాత్రమే పాల అవసరం ఎందుకు వస్తున్నది? మనిషి పాలు మనిషి తాగిన తరువాత కూడా వేరే జంతువు పాలు ఎందుకు దోచుకుని మరీ తీసుకోవలసి వస్తున్నది?పాలు అనేది రక్తం. ఆడది తన రక్తాన్ని పాలుగా మార్చి తనకు పుట్టబోయే బిడ్డకు సంవత్సరాల పాటు అందిస్తుంది.ఆవులు, గేదెలు, మేకలు  మాత్రము తల్లులు కావా?! వాటి పాలను దొంగిలించి మన పిల్లలకు పట్టడానికి మనకు ఎటువంటి అధికారం ఉన్నది? ఈ విధంగా చెయ్యడం వలన మన జాతికే ముప్పు వాటిల్లునట్టి పరిస్ధితులు ఏర్పడవా?! ఆ మూగజీవాలకి రక్షణ లేదని ఎవరూ అడిగే వాళ్ళని ఈ విధం గా చెయ్యడం భావ్యమేనా?!
                             ఇవన్నీ నా మట్టిబుర్రలో మెదలుతున్న సందేహాలు.. వీటికి కారణాలు లేకపోలేదు. యూ ట్యూబ్ వంటి వీడియో వెబ్ సైట్లలో ఒక సారి శ్రమ అనుకోకుండా మానవుల వలన ఆవులు, గేదెలు ఎంత ఘోరంగా బలౌతున్నాయో ఒక్క సారి చూడండి. వీటిలో మానవుల ప్రమేయము ప్రత్యక్షంగానే కాక పరోక్షంగా కూడా ఉన్నదేమో నని నా అభిప్రాయం. పాల కోసం ఆ మూగజీవాలకి చిత్రవిచిత్రమైన రసాయనాలని కలిపి అధికంగా పాలను ఇచ్చే విధం గా సంకర జాతులుగా మారుస్తున్నారు. వీటి ద్వారా అవి ఏళ్ళ పాటు ఇవ్వవలసిన పాలను కొన్ని నెలల్లోనే ఇచ్చి, అవి రోగగ్రస్ధ జీవులుగా మారుతున్నాయి. వాటిని అప్పుడు కూడా వదలకుండా బ్రతికున్న వాటిని యంత్రాలలో వేసి అతి క్రూరముగా చంపుతున్నారు. ఇంతటి గొప్ప అతితెలివి తేటలు కలిగిన కొందరు మానవులు చేస్తున్న ఈ ప్రయోగాలకు అవి అన్యాయంగా బలౌతున్నాయి. మనకి దేవుడు ఈ ప్రపంచంలో బ్రతికే హక్కును మాత్రమే ఇచ్చాడు. వేరొక జీవి స్వేచ్చను హరించే హక్కులను ఇవ్వలేదు. భగవంతుడు అందరికీ తండ్రి అంటారు కదా..! మరి ఒకరు ఇంకొక ప్రాణాలకు హాని కలిగిస్తుంటే ఆ భగవంతుడు చూస్తూ ఊరుకోడు కదా..! అకారణంగా ఊరు పేరు లేని ఎన్నో ప్రకృతి వైపరీత్యాలకి మానవాళి బలౌతోంది. వీటన్నిటికీ కారణం ఏమై ఉంటుంది?
                             ఈ సోది ఏంట్రా బాబూ.. అనుకున్నా పరవాలేదు నాదొక చిన్న విన్నపం. మనం మూగజీవాలని రక్షించనక్కరలేదు.. వాటి స్వేచ్చను, వాటి ప్రాణాలను భక్షించకుండా ఉంటే చాలు. మనకి దేవుడు జంతువుల రక్తాన్ని తాగే హక్కును ఇవ్వలేదు.
                             ఆవు పాలు, లేగ దూడలు తాగాలి, కుక్క పాలు కుక్కపిల్లలు తాగాలి, గేదెపాలు వాటికి పుట్టిన పిల్లలు తాగాలి. మేక పాలు మేకపిల్లలు తాగాలి, మనిషి పాలు మాత్రమే మనిషి తాగాలి, ఈ శరీరాలలో ఏ శరీరాన్ని మనిషి తన మేధోశక్తితో సృష్టించలేదు. అటువంటప్పుడు మనిషికి ఈ మూగజీవాల పాలు బలం అని ఏవిధమైన ఆధారాలతో నిరూపించగలడు? చదువులేని మొద్దు-కదలలేని ఎద్దు అన్నారు. చదువుకుని మేధోశక్తిని పెంచుకోవాల్సిన వయసులో వాటి పాలు తాగితే కదలలేని ఎద్దులకన్నా ఘోరంగా మనుషులు తయారౌతారు, అంతేకాదు వాటి శరీరాలు కూడా కదలలేని ఎద్దులలాగానే తయారౌతాయి. వీటికి సంబంధించి విస్తృతమైన పరిశోధనలు జరిగాయి. వాటన్నిటి ద్వారా తేల్చిన సత్యాలే ఇవి.

                             అందుచేత ఇంతకీ నా ఈ సోది పురాణము ద్వారా మీకు చెప్పదలచుకున్నది ఏమిటంటే.. మూగ జీవాల ఆహారము వాటి పిల్లల కోసం భగవంతుడు తయారు చేశాడు. వాటిని ఉపయోగించుకునే హక్కు మానవజాతికి లేదు. పాలను వదిలేసి జీవకోటిని పరిరక్షించుకుందాం.. పుట్టిన దగ్గరనుంచి ఆ జీవాలు మనకి చేసే మేలు ఒక్కటి కాదు. వ్యవసాయంలో అవి ఎంతగానో ఉపయోగపడతాయి. అవి మనకి అక్కరలేని వాటిని తిని బ్రతుకుతాయి. అవి చనిపోయిన తరువాత కూడా మనకి తోళ్ళని అందిస్తూ మన కాలి కింద చెప్పుల రూపంలో గుట్టుగా అణిగిమణిగి  ఉంటాయి. అలాంటి వాటికి ద్రోహం చెయ్యడం ఎంత వరకు న్యాయం? మనకి తెలిసిన “మృదంగం”, “తబల”  వంటి కొన్ని వాద్య పరికరాలు కూడా వాటి చర్మాలతోనే తయారు చేస్తారు. ఇలా అవి చేసే మేలు అనేకం ఉన్నాయి.

పాలు – ప్రత్యామ్నాయం:
                                ఉన్నట్టుండి పాలను మానడం మన వలన కాదు. అవి ఎంతగా దైనందిన జీవితంలో భాగం అయ్యాయంటే పాలు కాచడంతోనే అనేక ఇళ్ళల్లో దినచర్య మొదలవుతుందంటే అతిశయోక్తి కాదు. అంతగా అలవాటైన పాలను మానెయ్యడం మన వల్ల కాదు. కానీ మానడం వలన అనేక ఉపయోగాలున్నాయి.
                                 కొబ్బరిపాలు, సోయాపాలు, గోధుమపాలు, ఇలా అనేక ధాన్యాలతో మనం పాలు తయారుచేసుకోవచ్చు. అంతే కాదు ముఖ్యమైన టీ,కాఫీలను కూడా కాచుకోవచ్చు. అంతే కాకుండా గ్లాసు జంతువులపాలతో వచ్చే కేలరీల కన్నా ఈ కొబ్బరి, సోయా, గోధుమ పాల వలన వచ్చే కేలరీలు చాలా ఎక్కువగా ఉంటాయి. పైగా అత్యంత శ్రేష్టమైనవి కూడా. వీటిని ఇష్టంగా కూడా పిల్లలు తాగుతారు. ఇది శాస్త్రవేత్తలు నిరూపించిన సత్యం, ఒక్కసారి ప్రయత్నించి చూడండి.

గమనిక: ఈ వ్యాసము ఎవ్వరినీ ఉద్దేశించి రాసినది కాదు. ఎవ్వరి మనసునయినా నొప్పించి ఉంటే క్షమించమని ప్రార్ధన. నేను యూట్యూబ్ లో మూగజీవాల హింస మీద కొన్ని వీడియోలను చూసాను. దానిలో అత్యంత క్రూరంగా మనుషులు వాటిని చంపడం చూసాను. రాయాలనిపించినట్టుగా కొంత సోది రాసాను. ఇది ఎవరినీ ఉద్దేశించి రాసినట్టిది మాత్రం కాదు. నాకు రాయడం అస్సలు చేతకాదు. ఎక్కడయిననూ తప్పులు ఉంటే మరోసారి క్షమించమని ప్రార్ధన.

http://www.tv5news.in/districtwide/hyderabad/item/3727-illegal-milk-business-in-ap
http://www.andhrabhoomi.net/content/m-113
On Milk causes cancer
 http://www.youtube.com/watch?v=XDXxo5Sussk

మరుగేలరా ఓ రాఘవా త్యాగరాజ కృతి

మరుగేలరా ఓ రాఘవా త్యాగరాజ కృతి

త్యాగరాజ విరచితము

జయంతి శ్రీ రాగము

పల్లవి:

మరుగేలరా ఓ రాఘవా

మరుగేలరా ఓ రాఘవా..!!

అనుపల్లవి:

మరుగేల చరాచరరూప 

పరాత్పర సూర్యసుధాకరలోచనా..!!

చరణం:

అన్నినీవనుచూ అంతరంగమున

తిన్నగా వెదకి తెలిసి కొంటినయ్యా

నిన్నెగాని మది నేనెన్నజాల నొరుల

నన్ను బ్రోవవయ్యా త్యాగరాజనుత..!!